وقتی شعبان بی مخ ها فعال می شوند

ادامه نوشته

نقدی برعملکرد یک ساله رییس فراکسیون اصولگرایان

اصرار بر نگارش این نقد و همچنین انتشار عمومی آن وقتی ضرورت یافت که دیدم در چند روز اخیر برخی از سایت های اینترنتی ، خبرگزاری ها و روزنامه ها به شکل غلوآمیزی در خصوص استمرار ریاست آقای لاریجانی بر فراکسیون اصولگرایان تلاش می کنند و اساسا در تحلیل های خود، فکر کردن در خصوص تغییر رییس فراکسیون را گناه نابخشودنی قلمداد می دانند . نمونه جالب آن گزارشی است که روزنامه خبر (سخنگوی رسانه ایی آقای لاریجانی) در هفته گذشته به چاپ رساند

حمید رسایی

ادامه نوشته

برای باجناق ها!

این روزها شصت و یک سالگی ژیان است.ماشینی که در اصفهان و تهران و پاریس هنوز جولان می دهد و فرانسوی ها نامش را دوشوو گذاشته اند یعنی دواسب.محبوب بود بخاطر مصرف بنزین کم و قیمت ارزان و آگهی های تبلیغاتی اش را دیدم از سالهای دور که زیرش نوشته بود اتوموبیل مردم.

اینجا هم هنوز سوار ژیان می شوند و گاهی ارثیه فامیلی است.ژیان در جنگ جهانی دوم و در روزهای جنگ ما با عراق چه روزهایی از سرگذراند و تمام این مدت امریکایی ها به آن قوطی حلبی می گفتند...قوطی حلبی در ادبیات ما یک چیزی توی مایه های لگن است.برایش حرف درآوردند و حتی خودما ضرب المثل ساختیم که ژیان ماشین نمی شود و باجناق ها فامیل نمی شوند.حتی در تمام این سالها شرکت های بزرگ اتوموبیل سازی چنان تحت فشارش قرار دادند که مدتی کرکره کارخانه را پایین کشید  و ارزوی جوانها و کشاورزهای فرانسوی و تهرانی سالها در صف انتظار می خوابید.

می دانید جرم ژیان همانی بود که پایین تبلیغش می نوشتند.اینکه اتوموبیل مردم بود و بنزین کم مصرف می کرد و ارزان بودو کاسبی بعضی ها را به هم می زد.حالا زیاد خوش قواره نبود و سربالایی را خوب بالا نمی رفت هم قبول.سلیقه آنها که دوستش نداشتند هم محترم اما این هم مشتری های خودش را داشت خب.جرمش این بود که برای دهک پایین جامعه بود.برای فرودستانی که برخی فرادستان نمی بینندشان!

حالا من خود به چشم دیده ام در ایران که بعضی ها ژیان را چون محبوبی بر پشت بام خانه نگه می دارندواینجا حتی وصیت نامه پدربزرگی را  خواندم که نوشته بود به پسر:

هرغلطی خواستی بکن!ژیان من را نفروش!

کامران نجف زاده